Fantastisch dramatisch Birma
Door: webmaster
Blijf op de hoogte en volg Frank
16 November 2007 | Myanmar, Mandalay
Alle lieve mensen,
En nog internet gevonden ook. Indien je een land wilt zien dat aan de grond zit moet je naar Birma komen. Wat een prachtig landschap, wat een prachtige mensen. Maar wat een armoede, en wat een dramatische toestand.
Ik ben in Mandalay, tweede stad van het land, ongeveer 800.000 inwoners. Drie dagen geleden vanuit China over de bergen gekronkeld naar Lashio. Onder begeleiding, je mag daar niet alleen reizen. Veel wegversperringen, daar zitten tien agenten onder een afdakje op een rij in lelijke uniformen stempeltjes uit te delen aan mijn gids. De mensen zijn bang voor de politie.
Vanuit Lashio 's avonds met de bus naar Hsipaw. Twee dagen rondgelopen, een dorpje met naar ik schat 10.000 inwoners. Birma is een zeer religieus land, hoofdzakelijk Boeddhistisch natuurlijk, Theravada Boeddhisme. In Hsipaw zijn ongeveer zes Boeddhistische tempels, een Hindoeistisch tempeltje, een moskeetje, een Baptistisch kerkje, een evangelisch kerkje en een katholiek kerkje.
Gisteren met de trein vanuit Hsipaw naar Mandalay gereisd. Dat is een kleine 200 kilometer en de trein doet daar dertien uur over. Prachtig landschap, dertien uur heen en weer geschud in een trein zonder ramen.
Dit land is extreem armoedig, en een aantal dingen schrik ik een beetje van. Er zijn veel kazernes en veel soldaten. En ook veel monniken op straat. Het is waarschijnlijk overdreven maar ik houd mij maar een beetje in, ik weet niet hoe ver de tentakels van de staat reiken. Dus dat komt later wel, hotmail is afgesloten dus ik lees geen berichten.
Het is overigens wel veilig, in dit soort landen is geen criminaliteit en buitenlanders, die ik overigens nog niet gezien heb, worden met rust gelaten. De avondklok is wel irritant maar de mensen zijn vriendelijker dan waar dan ook. Door het Britse koloniale verleden wordt overal wel een beetje Engels gesproken.
Ik ga de stad in.
Groet
En nog internet gevonden ook. Indien je een land wilt zien dat aan de grond zit moet je naar Birma komen. Wat een prachtig landschap, wat een prachtige mensen. Maar wat een armoede, en wat een dramatische toestand.
Ik ben in Mandalay, tweede stad van het land, ongeveer 800.000 inwoners. Drie dagen geleden vanuit China over de bergen gekronkeld naar Lashio. Onder begeleiding, je mag daar niet alleen reizen. Veel wegversperringen, daar zitten tien agenten onder een afdakje op een rij in lelijke uniformen stempeltjes uit te delen aan mijn gids. De mensen zijn bang voor de politie.
Vanuit Lashio 's avonds met de bus naar Hsipaw. Twee dagen rondgelopen, een dorpje met naar ik schat 10.000 inwoners. Birma is een zeer religieus land, hoofdzakelijk Boeddhistisch natuurlijk, Theravada Boeddhisme. In Hsipaw zijn ongeveer zes Boeddhistische tempels, een Hindoeistisch tempeltje, een moskeetje, een Baptistisch kerkje, een evangelisch kerkje en een katholiek kerkje.
Gisteren met de trein vanuit Hsipaw naar Mandalay gereisd. Dat is een kleine 200 kilometer en de trein doet daar dertien uur over. Prachtig landschap, dertien uur heen en weer geschud in een trein zonder ramen.
Dit land is extreem armoedig, en een aantal dingen schrik ik een beetje van. Er zijn veel kazernes en veel soldaten. En ook veel monniken op straat. Het is waarschijnlijk overdreven maar ik houd mij maar een beetje in, ik weet niet hoe ver de tentakels van de staat reiken. Dus dat komt later wel, hotmail is afgesloten dus ik lees geen berichten.
Het is overigens wel veilig, in dit soort landen is geen criminaliteit en buitenlanders, die ik overigens nog niet gezien heb, worden met rust gelaten. De avondklok is wel irritant maar de mensen zijn vriendelijker dan waar dan ook. Door het Britse koloniale verleden wordt overal wel een beetje Engels gesproken.
Ik ga de stad in.
Groet
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
